webmaster, 1 juni 2011
Nepal Batulaechaur, Pokhara 35°

Ch-ch-changes

Onder het mom van ‘beter laat dan nooit’ maar weer eens een verslagje van mij. Ik voel me nog steeds in mijn nopjes, hoewel er wel het een en ander veranderd is.

Op ons kleine schooltje ‘Sahara’ rennen zo’n 250 snotneuzen rond en ik vind het fijn om daar tussendoor te mogen huppelen. We maken veel plezier met de kinderen, hoewel sommige uren ook een uitputtingsslag zijn. Lesgeven aan de allerkleinsten kan echt een kleine ramp zijn, want soms luisteren ze voor geen meter en gebruiken ze mij als klimtoestel, wat op zich geen probleem is, maar het klaslokaal is GEEN apenkooi. in principe dan.. maar altijd blijven lachen he, ook als er een smerig schepseltje in mijn haren hangt. Verder zijn ze superlief hoor, en ik voel me elke keer weer heerlijk als ik op weg ben naar huis. Ook omdat ik dan bergaf ga en zonder te trappen motors, autos en bussen inhaal op mijn fietsje. mieee mieeep

In de krant las ik het volgende;
Gemini:
“A quiet or strategic approach to where or how you live will allow you great freedom to make beneficial life changes”.
Ja mensen, er hangt verandering in de lucht. Mijn horoscoop zegt het al, het is tijd om te verkassen. Dit stukje voorspelling is natuurlijk een gelukstreffertje van de stagiaire van Kathmandu Post, maar desalniettemin ware woorden.

Na verloop van tijd blijkt dat er eigenlijk te veel leraren zijn op ons schooltje voor het aantal klassen. We besluiten daarom iets nieuws op te zoeken waar we niet hoeven te vragen of we alsjeblieeeeft een lesje mogen geven. De teleurstelling is in eerste instantie groot, maar ik houd mezelf voor dat ik voor alles wat ik verlies iets moois terug zal krijgen. En ja hoor, ik had het bij het rechte eind

Lakesite maakt plaats voor Batulachaur, een dorpje dat ons met open armen ontvangt. Ik verblijf op een vredelievend plekje bij de liefste Nepalese familie ooit. Aamaa (de moeder des huizes) staat altijd voor ons klaar in haar kleurrijke, maar versleten kledij en probeert ons geloof ik vet te mesten. Volgens haar eten we te weinig en ze doet stiekem meer suiker in onze thee als we eventjes niet opletten.
De omgeving is bedwelmend. Ik word omgeven door groene heuvels en velden en des morgens tijdens onze dagelijkse renaanval of wandeltocht over de ‘mainroad’ (zandweg met stenen) moet ik uitkijken dat mijn blik niet afglijdt naar al dat moois. Het is een kwestie van tijd voordat ik struikel en op mijn plaat ga. Maar tot dusver gaat het nog allemaal goed en kom ik elke ochtend levend op school aan. We werken van 10 uur tot 16 uur en ik geef les aan leerlingen van een jaar of acht tot zestien. Soms is het lastig; klassen van 60 leerlingen; leerlingen die geen Engels spreken; lesmateriaal met rare fouten.. Maar als de dag ten einde is loop ik naar huis, onderwijl ‘namaste’ roepend naar onze Nepalese buurtjes, en voel ik me moe maar voldaan.

De afgelopen tijd zijn er veel banda’s (stakingen) in Nepal door politieke spanningen die in de lucht hangen. Verschillende kasten komen in opstand omdat ze bepaalde rechten terug willen lezen in de grondwet. Deze zou al klaar moeten zijn, wat bij lange na niet is gelukt, omdat er meer dan 25 politieke partijen mee gemoeid zijn die allemaal tegenstrijdige belangen hebben en voor hun eigen hachje strijden. Voor meer informatie, check internet, want het is me allemaal veel te gecompliceerd om hier bondig te verwoorden. In mijn leventje hier komt het er op neer dat de scholen vaker gesloten dan ik zou wensen, en ik vind het vervelend dat de leerlingen de dupe worden van de politieke spelletjes. Maar natuurlijk geniet ik wel met frisse tegenzin van de tijd die hierdoor vrijkomt.

In deze uren hang ik samen met mijn vrienden rond bij het zwembad en rennen we van restaurantje naar barretje. Ik heb heel fijn gezelschap om me heen en mijn partner, hier in ons wondere wereldje, is Esther. Zij is net zo avontuurlijk en impulsief ingesteld als ik, waardoor we soms in verrassende situaties terechtkomen. Op een avond horen we feestelijke muziek met trommels en triangels en gaan we in onze nieuwsgierigheid de geluiden achterna. We klimmen over hekjes en lopen door een drassig grasveldje, om daarna onze hoofden over de schutting te steken. Drie paar Nepalese ogen kijken ons verbaasd aan, en daarna geglimlach en natuurlijk! worden we hartelijk verwelkomd, en vrolijk maar enigszins verlegen naar binnen geloodst bij hun celebration. Hier vinden we een familie die hun nieuw hotel inzegent door muziek te maken en massa’s te eten en drinken. Het geheel ziet er reuze gezellig uit doordat iedereen kriskras door elkaar op de grond zit, en degenen die geen instrument hebben klappen blijmoedig in hun handen of dansen in de rondte. Wij passen ons natuurlijk maar al te graag aan, eten hun lekkere hapjes en dansen ‘op z’n Nepalees’ zwierend door de ruimte.

Een tijdje geleden hadden we tussenevaluatie met de hele vrijwilligersgroep in Bharabise, dichtbij de Tibetaanse grens. Dit was top want ons gezelschap is heel gezellig en ik heb gebungeejumpt en dat was echt meeeeegacool! wat een KICK en wat een trrrrrip.. Terwijl ik de sprong maak en 160 meter naar beneden val, voel ik de adrenaline in alle uithoeken van mijn lichaam. Naderhand loop ik de rest van de dag met een brede grijns op mijn gezicht, want ik ben nog alive and kicking, wat toch wel weer een meevaller is (:

De trekking ‘Pachassee’ van afgelopen weekend was schitterend. De beelden spreken voor zich, dus de foto’s zal ik binnenkort plaatsen op mijn site. Het smaakt naar meer, dus ik maak plannen om in Noord-India een trekking te doen voor ik weer terugkeer naar huis. Maar hierover later meer!

En voor degenen die mijn laatste comment gemist hebben:
Iedereen bedankt voor de lieve verjaardagswensen! Ik heb een heel toffe dag gehad. Zelf een taart gekocht om te trakteren, en de mensen waren door het dolle heen, want ze zien en proeven hier zelden zo'n zoetigheid. 's Avonds zijn we teruggegaan naar Lakeside om een electrofeestje bij te wonen en dat was natuurlijk weer TE GEK!

Oh en jongens, proficiat met jullie kampioenschap! Hoewel ik er niet bij was en er weinig van afweet, zeg ik gewoon: ZWAAR verdiend! Geniet nog van de overwinning!

Okee, that’s all folks!
Liefs van Wiesje

Wiesje in Nepal bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl